الفبــــــــــــــــــا

زیست در آمریکا یا یک کشور اروپایی برای چه کسانی خوب است؟

2010-04-27T23:56:00.002+04:30

اول دانشمندان و علاقمندان به علم که کشفیات و تحقیقات علمی مباهی و مبتهجشان می کند. من نام آنها را صاحبان دید لوله تفنگی گذاشته ام که دنیا را از لابلای متون مقالات عمیق علمی به ویژه در حیطه علوم پایه می بینند.
دوم کسانی که به دنبال زندگی شخصی مرفه و بی دغدغه ای هستند برای این که از زندگی بهتری نسبت به کشور مادر برخوردار شوند اقدام به مهاجرت می کنند. با توجه به این که بسیاری از کسانی که اقدام به مهاجرت می کنند از لحاظ سطح سواد و هوش و پایگاه اجتماعی اقتصادی در وضعیت مناسبی به سر می برند و با توجه به این که عموما در کشور مادر بی توجهی عمده ای به این قشر از افراد می شود در کشور دیگر شأن اجتماعی و شغلی اشان رعایت شده و از لحاظ اقتصادی نیز در وضعیت نسبتا خوبی قرار می گیرند.
سوم گروهی که با فرهنگ عمومی جامعه ی ایران یا فرهنگ حکومتی آن خود را ناسازگار می یابند و ترجیح می دهند در جامعه ای زندگی کنند که حس می کنند تطابق بیشتری با روحیات و افکار و باورهای آنها داشته باشد، از آزادی اجتماعی برخوردار باشند و بتوانند آن گونه که دوست دارند در جامعه بپوشند و حشر و نشر داشته باشند.
چهارم گروهی که از لحاظ سیاسی تفاوت عمده ای با حکومت دارند و فشار سیاسی را نمی پذیرند و یا امنیتشان دچار مساله شده است و این مساله به ویژه پس از انتخابات 22 خرداد عده ی بیشتری را در برگرفته است.

در واقعیت مجموعه ای از هر کدام از حالات فوق در یک فرد ممکن است وجود داشته باشد و هیچ کدام از این چهار حالت به طور خالص وجود نخواهد داشت.
البته از بین همه ی اینها کسانی هم هستند که علی رغم ناملایمتی های بسیار، برای تاثیر بر جامعه ی ایران در وطن مانده اند. اینها همانها هستند که امید به تغییر و بهبودی را هنوز حفظ کرده اند. در واقع تعادلی بین تحمل فرد و امیدش برای تغییر و تاثیر و فشاری که وارد می شود وجود دارد که بسته به این که کدام طرف این معادله سه متغیره وزن بالاتری داشته باشد فرد را ناگزیر به انتخاب بین ماندن یا رفتن می کند. هر چند عمده ی آنها که بار سفر بر می بندند و جلای وطن می کنند تا به اندازه ی زیادی از تحول مثبت و تغییرات در جامعه ی مادر ناامید شده اند.

وای به حال جامعه ای که در آن ساندویچ فروش بیش از شاعر پول داشته باشد

2010-04-25T04:46:00.003+04:30

با دوستی صحبت می کردم مثالی زدم که می خواهم آن را با شما باز گویم. در هر جامعه ای مجموعه ای از سرمایه های مادی وجود دارد اعم از نقدی یا غیر نقدی یا به قولی دیگر منقول و غیرمنقول. حدس بیشتر ما هم این است که این بهره مندیها در کشور ما عمدتا در دست کسانی غیر از فرهیختگان جامعه است. منظورم از فرهیختگان، نویسندگان، شاعران، هنرمندان، اساتید و به طور کلی اهالی علم و فرهنگ است. حتی مساله سر میزان بهره مندی هم نیست بسیاری از اینان حتی برای تامین معاش ماهانه خود نیز با مشکل مواجهند. آیا شما هم مثل من بر این باورید که اگر سرمایه های نقدی و غیرنقدی جامعه در دست اینان بود جامعه ی ما اوضاعی به مراتب بهتر داشت؟
چه کنیم که نقاط تجمع سرمایه های مادی نقدی و غیرنقدی به این سمت متمایل شوند؟ شما چه راه حلهایی دارید؟ آیا اساسا هیچ وقت به این موضوع فکر کرده اید؟
من که به هیچ وجه سودای این را ندارم که در یک انقلاب اقتصادی و نگرشی انقلابی با توسل به زور اموال آن پولدارها را بگیریم و به این اقشار بدهیم. بعید می دانم که نه شما و نه خود این فرهیختگان هم به چنین کاری راضی باشید. پس راه حل چیست؟ چه کنیم که بازتوزیعی در ثروت صورت بگیرد که این بار در گردش مالی جامعه غبار ثروت بر جامه ی این قشر بیش از پیش بنشیند؟
برای جذب ثروت باید نخست محصولی داشت یا محصولی را دست به دست کرد یا خدمتی ارایه کرد یا خدمتی را برای دیگری واسطه گری کرد. محصول باید در درجه اول خریدار (مشتری) داشته باشد. این محصول می تواند یک ایده باشد یا فکر یا محصولی و یا خدمتی نهایی شده. و مورد نیاز یا خواسته ی مشتری باشد.
به خوبی اطلاع رسانی شده باشد و نیز مشتری راهی به جز خرید و پرداخت پول برای تامین خواسته خود نداشته باشد.
حال در این چرخه کدام شرط وجود ندارد که باعث می شود بخشی از گرد ثروت بر پیراهن فرهیختگان ننشیند؟ محصولی قابل ارایه ندارند یا دارند و جامعه اطلاعی از آن ندارد یا جامعه نیازی به آن محصول ندارد یا عده ای که خود فرهیخته نیستند به ثمن بخس می خرند و گزاف می فروشند؟ یا جامعه محصول را نیاز دارد، تهیه هم می کند اما بابت آن پولی حاضر نیست به تولیدکننده اش بپردازد یا حاضر است اما راههای پرداخت مسدود است؛ مثلا تولید کننده جلای وطن کرده است، تحت کنترل است، حسابش مسدود است، یا این که اصلا جامعه دوست ندارد به این گونه محصولات پول بپردازد یا تولیدکننده حاضر نیست بابت آن پول بگیرد؛ مثلا تصور این که بدون پول ساندویچ بخوریم محال است، اما تصور این که کاریکاتوری را ببینیم اما بابت آن پولی ندهیم محال نیست، خواندن و داشتن مقاله ای که ساعتها وقت صرف تولید آن شده است بدون پول امری عادی است اما خورش قیمه سه هزار تومانی رو بدون پرداخت پول محال است بتوان خورد و ...
آیا می توان امید داشت جمعی تشکیل شود که برای خواندن تحلیل، دیدن کاریکاتور، شنیدن یک قطعه موسیقی، خواندن یک شعر هزینه های آن را به نحوی بپردازند که واقعا بخش اعظم آن به دست تهیه کننده ی اثر برود؟

چگونه جامعه ی قوی داشته باشیم؟

2010-04-24T07:38:00.003+04:30

دفاع من از فعالیتهای اجتماعی در عمق جامعه به منظور قوی تر کردن بدنه جامعه است.
ایده ی اصلی بحث من ناظر به این مطلب است که در جوامع غربی این دولت نیست که به جامعه می رسد؛ جامعه خود به داد همدیگر می رسد و در نتیجه شاهد یک جامعه قوی هستیم اما در کشور ما همه منتظریم که لقمه نانی با زحمت یا بی زحمت از دست دولت بگیریم. منتظریم دولت بیاید به بی پناهان؛ آسیب دیدگان؛ محرومان؛ کودکان کار؛ زنان بی سرپرست؛ دختران فراری؛ مردان و زنان معتاد؛ در راه ماندگان؛ سیل زدگان؛ زلزله زدگان و ..... کمک کند یا سازماندهی کند. اما در قدیم این طور نبود هیئتهای مذهبی؛ خانم جلسه ای ها؛ صغرا خانم و کبرا خانم دور هم جمع می شدند و برای دختران دم بخت، پسران جویای کار و غیره کاری می کردند (حرکت مرحوم غلامرضا تختی در کمک به زلزله زدگان بویین زهرا را بزرگترها کاملا به خاطر دارند). گل ریزون ها رو که یادمون نرفته. الان همه رو از کارکرد اصلی خودشون انداخته ایم جایگزین خوبی هم نکرده ایم. می گویم بجنبیم وقت تنگ است.
البته در تکمیل عرایضم بگویم که این بحث نحوه ی زیست فراختر و فراتر از تشکیل گروههای مددیاری اجتماعی است. در واقع پی افکندن نظمی دیگر در روابط اقتصادی، اجتماعی است که اقتضائات خودش را دارد و پیامدهای خودش را. مثلا جامعه اینترنتی با جامعه ماقبل اینترنت یا جامعه ای با موبایل فراگیر متفاوت با جامعه بدون آن است. به زودی تغییرات دیگری از راه می رسند و امکاناتی بیشتر. من فکر می کنم که باید از ظرفیتهای آن لاین برای ایجاد جامعه ای با افراد به هم پیوسته، هم هدف و همراه، برای تغییرات در نحوه ی زیست استفاده کنیم. مثلا جامعه ی رعایت کنندگان حقوق نشر (کپی رایت) رو ایجاد کنیم با این شرط که تولید کنندگان نیز، قیمتهای خود را با قدرت خرید مصرف کنندگان تطابق دهند. موسیقی یا کتاب یا فیلم یا مقاله یا .... به قیمتی باشد که فردی با متوسط با درآمد چهار صد هزار تومان در ماه هم بتواند در حد معقولی کتاب بخواند، موسیقی گوش کند و فیلم ببیند، از مقاله علمی یا روزنامه ای بهره بگیرد یا طنز و کاریکاتور ببیند و یا از نرم افزاری استفاده کند. آن چه که من نحوه ی زیست می گویم عمدتا بر نحوه ی زیستی اقتصادی (با نادیده انگاشتن دولت و منتظر اقدامات دولتی نبودن) متکی است که تبعات فرهنگی اجتماعی و در دراز مدت سیاسی خواهد داشت.

برای تغییرات پایدار، نحوه ی زیست مردممان را عوض کنیم

2010-04-23T06:30:00.001+04:30

نوشتم: دست در دست هم دهیم به مهر ... میهن خویش کنیم آباد. دوستم نوشت:
میهن خویش کنیم آباد...؛اما چگونه؟

بنده:
نحوه ی زیست مردممان را عوض کنیم. همه ی همت برخی شده است تغییر قدرت و نظام سیاسی. الان بیش از هر زمان نقش موثر کارگزاران و تکنوکراتها را در تغییر ذایقه و نحوه ی زیست مردم می فهمم

دوست:
آیا تغییر قدرت سیاسی و یا اصلاح قدرت سیاسی؛ مقدمه ای بر تغییر سایر امور نیست؟ یا بالعکسش درسته؟

بنده:
واقعیت اینه که همه چیز به همه چیز مربوط است و دقیقا رابطه علت و معلولی نمی شه براشون تصور کرد حالا چه علت رو اصلاح قدرت سیاسی بگیریم یا تغییر سایر امور رو علت تغییر قدرت سیاسی تلقی کنیم. در واقع یه دیالکتیک (رفت و برگشت) بین اینها برقرار است. اما در حالتی که تغییر قدرت سیاسی سخت است، می توان برای اصلاح امور از تغییر نحوه ی زیست شروع کرد که مطمئنن نسبت به تغییر قدرت سیاسی پایاتر و اثراتش ماندگارتر است.

دوست:
چگونه در نحوه زیستمان تغییر ایجاد کنیم؟ آیا باید باورهای فکریمان را ابتدا تغییر دهیم و یا خیر؟

بنده:
باورهایمان تغییر یافته است البته باورها سطوح مختلف دارند از نظری محض تا آنها که به عمل نزدیکترند. اما می دانی مساله را در کجا می بینم. با اینکه باورمان تغییر یافته تولیدات متناسب با آن نداریم. در کل چشمه خلاقیتمان خشکیده است و خلاقیت را امری متعالی فرض می کنیم که در اختیار عده ای خاص است. در واقع مولد نیستیم تولیدمان کم است محصول نداریم. به باور من باید تا می توانیم در هر زمینه تولید کنیم. تولید قابل نشر، قابل عرضه و هر چه ماندگارتر بهتر

دوست:
بنظر شما خلاقیت افراد به چه عواملی ارتباط داره؟ چگونه میتوان خلاقیت را فعال نمود؟

بنده:
من به همه عوامل موجد خلاقیت احاطه ندارم. می دانم که ساختارهای اجتماعی، ساختارهای فکری، آموزش دوران کودکی و بسیاری بسیاری چیزهای دیگر موثر است. ولی واقعا فکر می کنم که باید از خودمان شروع کنیم منظور من از خلاقیت آن نگاه متعالی نبود. منظورم تولید بود. ایجاد کردن به قول معروف یک کاری کردن. بیکار ننشستن. محصول نوشتاری، موسیقایی، کلیپ، مقاله یا هر چیز دیگر تولید کردن و نشر دادن. جریانهایی که در سالهای اخیر با تکیه بر تقویت اراده و اعتماد به نفس و امثالهم شروع شده است کاری درخور ستایش بوده است. مسوولیت و وظیفه در قبال هستی و دیگران را خاطر نشان کرده است و مسولیت وضعیت را بر گردن گرفتن را ترویج کرده است.
اما از میان این تولیدات آن ها را که به گمان من در شیوه ی زیست ما تاثیر بیشتری دارند را من بهتر می دانم. مثلا همین موبایلها که آمد اینترنت که آمد چقدر در نحوه ی زیست تاثیر گذاشت دیگر نمی توان به عقب برگرداند.

دوست:
چه کنیم که توليدات احتمالی ما را به عقب هدايت نکنه و باعث پيشرفت در نحوه زیستنمون بشه؟

بنده:
مثلا کدوم تولید احتمالی ما رو به عقب هدایت کرده است؟
اما فارغ از جواب این سوال؛ هر نحوه ی زیستی را که ما تصور آن را داشته باشیم اقتضائات خاص خودش را خواهد داشت و ما با استفاده از شرایط موجود و امکانات موجود باید مسایلِ سر راه رسیدن به آن نحوه ی زیست را حل کنیم و برای مراحل مختلف رسیدن به آن تولیدات مطابق با آن را داشته باشیم. مثالی می زنم. مثلا یکی از مسایل این است که افراد کتاب نمی خوانند یکی از دلایل آن این است که مثلا کتاب برای عده ای گران است خب دنبال راهی بگردیم که کتاب ارزان تولید کنیم.
یا مثلا نویسنده از کتاب بهره ای نمی برد و همیشه نویسنده و مترجم و شاعر گرسنه اند اما بالعکس دلال و خرده فروش و عمده فروش مرفه. راههایی رو پیدا کنیم که این بازی برعکس بشود پولمان را به نویسنده و مترجم و طنزپرداز و مقاله نویس بپردازیم که آنها هم پولدار شوند و بتوانند تولید بیشتری داشته باشند و گردنشان جلوی اصحاب قدرت خم نشود و تعداد افراد بیشتری به این عرصه وارد شوند. مجموعه ای از ده یا صد هزار نفر تشکیل دهیم که هر ماه حاضر باشند ده کتاب بخرند به قیمت هر کتاب پانصد تومان و این پانصد تومان را مستقیما به نویسنده و شاعر و مترجم بپردازیم یه دو دو تا چهار تا بکن ببین چه تاثیری خواهد داشت.

دوست:
فکر نمی کنید این مکانیسم پیشنهادی نوعی پاک کردن مسئله است؟ بجای بهبود مکانیسم های موجود؟ مثالتان کمی بنظر بنده بر هم زننده مکانیسم ناقص نشر هست. چون مثال زدید نظر خودم رو عرض می کنم؛ بنظر بنده اگر ملت کتاب کم می خوانند یکی از دلایل عمده آن عدم تولید متناسب با نیاز روز افراد جامعه هدف هست؛ در سایر امور نیز بنظرم ابتدا باید نیاز سنجی شده و بعد اقدام به ارائه راه حل ها نمود؛ بنظر شما چطور؟

بنده:
در قسمت عدم تولیدش هم با شما موافقم و هم یک نکته توضیحی دارم. همه حرف من هم تولید است. اما می دانی چرا تولید انجام نمی شود چون برگشت ندارد. آدمیزاد به دنبال چیزی می رود که برگشت سرمایه برایش داشته باشد من اگر مخیر باشم بین ساندویچ فروشی با درآمد ماهی سه چهار میلیون تومان یا نوشتن کتاب با درآمد ماهی دویست و پنجاه هزار تومان کدام رو انتخاب می کنم؟
پس پول می ره توی ساندویچ فروشی و برگشت هم داره.
نکته دوم اینکه اتفاقا صحبت من به هم زدن مکانیسم های موجود است. چون کارایی ندارد البته با بهبودش مخالف نیستم. اما وقتی راههای دیگری هم وجود دارد که هدف اصلی رو تامین کند (هدف اصلی از انتشار و انتشارات ایجاد کتابفروشی و بنگاه نشر نیست آنها هدفهای عرضی و ثانوی هستند، هدف اصلی ارتباط نویسنده و خواننده است) چه لزومی داره که ما از راههای مرسوم استفاده کنیم. این تنها یک مثال است در عرصه موسیقی و طنز و ادبیات نوشتاری از شعر گرفته تا مقاله های روزنامه نگاری تا مقاله های علمی. باید نویسنده را به پول برسانیم یا بهتر بگویم باید پول را به نویسنده برسانیم. با همین گشت در اینترنت هم می توانیم ببینیم که نویسنده ی خوب کم نیست. من و شما چقدر خبر داریم از کتابهایی که در اداره های مختلف خاک می خورند و متولد نشده سقط می شوند و جامعه ای که نویسنده اش را هیچ وقت نمی شناسد.

دوست:
ببینید دکتر عزیز پس برگشتیم سر حرف اول یعنی اصلاح امور سیاسی؛ در ضمن اگر تولید بر مبنای نیاز مشتری صورت پذیرد؛ آنوقت است که رونق هم می یابد؛ البته به شرط عدم ممیزی های سختگیرانه؛ در کلیه امور این عرضی که کردم مصداق داره؛

بنده:
خب حرف من هم همین است که با استفاده از امکانات دنیای اطلاعات برویم به سمتی که راهمان فقط محدود به راههای اصلاح امور سیاسی نباشد من به جای اینکه تسلیم شوم به دنبال راههای حل مساله می گردم. ممکن است برای کسی این جا نقطه آخر بازی باشد برای من یه مساله است که نیاز به یک راه حل داره و تازه این نقطه شروع است و یه دنیا ایده در آن نهفته است که شاید حتی برای جهان نیز بدیع باشد.

قیمت آدمیزاد اینجا چقدر است؟

2010-04-21T22:03:00.001+04:30

روزی سر کلاس بررسی مسایل اجتماعی در دوره کارشناسی ارشد چند تن از خانمها بحث حقوق زنان را مطرح می کردند که در کشور رعایت نمی شود و به قول معروف از همه طرف هجمه می آوردند و به صورت غیرمستقیم مردها را نشانه می رفتند. پس از مدتی که بحثها اوج گرفته بود استاد کلاس مربوطه گفت مگر در این جامعه حقوق مردها رعایت می شود؟ و مگر حقوق آدم رعایت می شود و بحث را به نقطه ای دیگر برد و یک سوال کلیدی را مطرح کرد. قیمت آدمیزاد چقدر است؟ و صحبت از مرگ و میر انسانها در تصادفات جاده ای کرد که رقم آن در حدود تلفات انسانی است که در جنگ با عراق سالانه از دست داده ایم. چرا که حدود بیست و شش هزار مورد مرگ سالانه که گزارش می شود تعدادی است که در صحنه ی تصادف از دست رفته اند و تعداد کسانی که در راه یا در بیمارستان فوت می شوند در این آمار نمی آید. و نیز در برگیرنده کسانی که بر اثر ضایعه مدتی بعد فوت شده اند هم نیست. و نتیجه گیری او هم این بود که وقتی قیمت جان آدمیزاد ارزان است و خود آدمیزاد رعایت نمی شود بالتبع تکلیف حقوقش هم مشخص است.
همه ی اینها را در ذهن دارم وقتی می بینم ماشینی که بیشتر شبیه بولدوزر و لودر است تا وسیله نقلیه شخصی چندین متر آن طرفتر می ایستد و با دست اشاره می کند که رد شوم و بیشتر اوقات لبخندی نیز بر لب دارد یا مشغول صحبت با تلفن همراهش است. و به این می اندیشم آن چه رفتار او را شکل می بخشد کدام است. یقینا احترام به آدمی و همنوع و رعایت قانون هم هست. اما هیچ وقت فرصت نکرده ام اینجا دیه آدمیزاد را بپرسم که اگر قتل غیرعمد در اثر تصادف اتفاق بیفتد شرکت بیمه چقدر به نافع بیمه خواهد پرداخت فقط یادم هست که برای کشته شدگان ایرباس ایران مبالغ هنگفتی را پرداختند که البته محل مناقشه هم شده بود چون دولت ایران آن را به تمام و کمال به خانواده ی قربانیان پرداخت نمی کرد. مطمئنن اینجا فرزندان بابا آدم گران هستند مثل همه چیزشان. اگر به طور متوسط بین هشت تا ده برابر قیمت ایران باشد باید چیزی حدود چهارصد پانصد میلیون تومان باشد. تصور کنید قیمت آدمیزاد در ایران این قدر باشد کدام بنی بشری جرئت خطا می کند آیا هیچ دولتی هم حاضر است به این قیمت آدم بکشد چه سهوی چه عمدی. بقیه مردم که جای خود دارند. چه کسی نمی گذارد آدمیزاد گران شود؟

آیا کسی چنین طرحی سراغ دارد؟

2010-04-20T06:11:00.002+04:30

چگونه می توان بازی بین من و جامعه را به یک بازی برنده - برنده تبدیل کرد؟ گاهی، افراد از نقطه تعادل و اعتدال حرف می زنند من که همیشه گرفتار افراطم و هر چیزی را تا به انتهای مطلق آن می خواهم و نوعی کمال طلبی در ناخودآگاهم ریشه دارد و از ایستادن خسته می شوم، با نقاط اعتدال میانه ی خوشی ندارم مخصوصا اگر به معنای نه این، نه آن، همین وسط باشد. اینان در ذهن خود موضوع را دوپاره می کنند و می گذارند روی دو کفه ترازو و با کم و زیاد کردن هر دو طرف تعادل برقرار می کنند من به دنبال باسکول یک کفه ای هستم نه ترازوی شاهین دار دو کفه ای. من به دنبال طرحی هستم که من و اجتماعم در امتداد هم باشیم، من و اجتماع در آغوش هم روی یک کفه ایستاده باشیم نه دو تکه مجزا از هم که بینمان تعادل باشد و شاهین معیار تعادل ما هر دو باشد با آن نوک تیز و قیافه عبوس و خطرناکش. دوست دارم در بازی ای شرکت کنم که برنده شدن من برنده شدن اجتماعی که در آن هستم باشد و برنده شدن اجتماعم از راه برنده شدن من گذشته باشد. آیا کسی طرحی سراغ دارد؟ طرحی که من یا اجتماع، هیچ کداممان را نخواهد قربانی کند. نه از این طرحهای معمولی که هر گونه شغلی را خدمت به اجتماع می داند. از سلمانی و بقالی و قصابی تا استادی و ریاست و مدیریت همه را در برمی گیرد. من دوست دارم در خدمت جامعه ام باشم اما خودم قربانی نشوم و دوست دارم فقط به فکر خودم و به دنبال چریدنی بی دغدغه هم نباشم. نه دوست دارم برای کمک به جامعه ام به عمق روستاهای بی آب و برق بروم و برای چندین نفر دنبال ساخت جاده و چشمه و آبراه باشم و نه دوست دارم متخصصی باشم بی دغدغه جامعه ای که در آن زیست می کنم و حداکثر شعاع کمک رسانی ام گرفتن دست چند نفری باشد که درمانگرشان هستم. دوست دارم تاثیری کلان بگذارم بدون آنکه شقه شوم و نیز راهی باشد که از سیاست نگذرد. اگر کسی چنین طرحی را می شناسد با من بگوید. سپاسش می گویم.

همین جا بایست بروم شمشیرم را بیاورم گردنت را بزنم

2010-04-19T21:38:00.003+04:30

از نادرشاه افشار نقل است که گفته است: نوجوانی بودم که در خیابان می رفتم یک سپاهی افغان با مردی ایرانی مشاجره اش در گرفته بود به مرد گفت همین جا بایست بروم از خانه شمشیرم را بیاورم تا گردنت را بزنم و رفت و از خانه شمشیر آورد و گردن او را زد و کسی را نفسی برنیامد.

پیراهن نو از کجا آمد؟

2010-04-11T03:17:00.003+04:30

در کتابخانه نشسته ام. سرم به وبگردی گرم است به ناگاه متوجه شخصی می شوم که یک میز جلوتر پشت به من نشسته است. سر و رویش اگر در ایران بود به کمتر از معتاد تزریقی یا کارتن خوابی از همه جا رانده نمی خورد. غرق کتاب و نوشتار است. کیسه ای کنار میز روی زمین مثل همین بقچه هایی که در بساط همان خیابان خوابها پیدا می شود به پایه ی میز تکیه داده است. روی میز اما پر از کتاب است و یک جزوه نوشته ای با جلدی بسان عتیقه های از غار درآمده. خیلی غرق در کار خودش است. نگاهی می کنم از سر ترحم به لباسش به کفشهایش به بار و بندیلش انگار که مسافری از راه رسیده باشد و بی درنگ به سر معدن گنجی دعوت شده باشد. چهره اش به سیاهان می زند آری او سیاه است. دلم می خواهد پیراهنم را به او بدهم پولیور سبزی را که در کنارم است نگاه می کنم باز می اندیشم نکند جواب سربالایی به من بدهد آخر من از فرهنگ اینها چیزی نمی دانم ولی می دانم که از ترحم متنفرند علی الاغلب. البته گدا هم بین اشان دیده ام. اما این از آن قماش نمی خورد که باشد. به فکرم می رسد که عکسی بگیرم که یادم نرود این طور هم می توان به دنبال دانستن بود. و چه بی ریا دنبال می کرد. نه تفاخری در فقر نه تفاخری در دانش اندوزی. اما چهره مصممی داشت. می رود کنار میز متصدی کتابخانه و دنبال کتاب و اطلاعاتی می گردد آنها هم با رغبت تمام کمک می کنند. می خواهم بروم از کسی بپرسم که آیا می شود به او کمک کرد پولیور تیفانی ام را در حراج شب سال نو از ترکیه خریده ام قیمت چندانی نداده ام. اما مناسب است. در همین اثنا سرم گرم دوستی می شود از ایران که مشکلی برای اتصال به فیس بوک دارد نیم ساعتی طول می کشد سر که بر می دارم از پشت مانیتور می بینم که لباس دیگری به تن کرده است تمیز و سالم و نسبتا نو. نفهمیدم کسی هدیه کرد به او یا کسی تذکری داد و او از بقچه اش درآورد و پوشید.

کنترل آدمها از راه کنترل پول آنها امکان می یابد

2010-04-08T21:33:00.003+04:30

کنترل کردن آدمها بزرگترین کاری است که دولتها می کنند و ما اصلا دوست نداریم؛ کنترل "پول آدمها" بهترین راه کنترل آدمها است که از دو راه کنترل درآمد و کنترل خرج کرد انجام می گیرد (واسه همینه که ملت دوست دارن جایی پولشونو خرج کنند که نظارتی روش نباشه). برای آزاد کردن مردم باید "پول" را آزاد کرد.

مقصد مهم تر است یا راه؟

2010-04-08T07:25:00.003+04:30

همه یا لااقل بیشتر آنهایی که من دیده ام، اخلاق و صداقت و صراحت و احترام به دیگری و گوشی برای شنیدن داشتن را تا رسیدن به قدرت در تعلیق می گذارند، بعدش هم که آن قدر کارهای مهم هست که اصلا وقت پرداختن به این چیزها نمی ماند! آن وقت دوباره عده ی دیگری از همان روش خود همین ها سعی می کنند آن ها را که سوارند پیاده کنند ولی ژست می گیرند که مثل آنها نیستند، آیا واقعا تفاوتی هست، در کجاست؟

پیشنهادی برای ارتباط مستقیم نویسنده و کتابخوان

2010-04-03T21:42:00.007+04:30

یک کتاب ترجمه، شعر، داستان، رمان، علمی، اجتماعی، سیاسی یا فرهنگی با حدود دویست تا سیصد صفحه در قطع وزیری با قیمت حدود چهار هزار تومان در کتابفروشی ها به فروش می رسد. بنا بر فرض فروش همه نسخه های کتاب با توجه به تیراژ حداکثر سه هزار تایی کتاب در ایران (البته در اغلب موارد دوهزارتا است) مبلغی که از فروش حاصل می شود حدود دوازده میلیون تومان می شود. این مبلغ حق التالیف یا حق ترجمه، حروفچینی، لیتوگرافی، کاغذ و چاپ و پخش و خرده فروشی را تامین می کند. بیشترین مبلغی که از بابت فروش کتاب به نویسنده یا مترجم کتاب می رسد چیزی حدود 20 درصد قیمت پشت جلد است و مابقی آن در بقیه این زنجیره رسوب می کند. این 20 درصد از کل فروش حدود دومیلیون و چهارصد هزار تومان می شود. یعنی اگر نویسنده ای بتواند از کتاب خود این مبلغ را در چاپ اول آن به دست بیاورد نویسنده موفقی بوده است.

با این مقدمه پیشنهادی دارم. با توجه به ارتباط مستقیم در دنیای اینترنت و امکان حذف روندهای اضافی از زمان تولید کتاب تا رسیدن آن به دست مصرف کننده (کتابخوان) می توانیم پایه گذار گروه حمایت از نویسندگان و مترجمان باشیم. به این صورت که سعی کنیم گروهی تشکیل دهیم با عضویت حدود ده هزار کتابخوان که برای هر کتاب فرضا بجای مبلغ چهار هزارتومان مبلغ چهار صد تومان می پردازند اما مستقیم به تولید کننده اثر. با این حرکت هم تعداد مخاطبان اثر بالا می رود هم کمک شایسته ای به نویسندگان آثار می شود و هم معطلیهای کتابها در اداره های مختلف کم و حذف می شود.

پی نوشت 1: پیشنهادهای تکمیلی هم هست که در پستهای بعدی ارسال می شود.
پی نوشت 2: شما هم می توانید پیشنهاد خود را در قسمت مربوط به نظرات ارایه کنید

تو اگر آزادی برای رفتار من هم آزادم برای انتقاد از رفتارهایت

2010-04-01T07:07:00.005+04:30

کماکان باور دارم که ریشه ی بسیاری از اختلافاتی و اختلاف سلایقی که ناگهان اوج می گیرد و بالا می زند به خاطر این است که در سطوح تئوریک و نظری کمتر بدانها پرداخته شده است یا افرادی که درگیر بحث در موضوع و مصداق هستند از آن بحثها بی اطلاع هستند. هر از چند گاهی نمونه های آن را می بینیم که چون زخمهای خوب نشده عود می کنند. مثلا یکی چون از ساسی مانکن خوشش نمی آید خوشحال می شود که او دستگیر شده است. یا دیگری که از مسافرت ماکان به اسراییل خوشحال است ناراحت است که چرا کسی انتقاد می کند. به نظر من مهم این است که ما در دو سطح این مسایل را ببینیم و از هم جدا کنیم. انطباق نظر شخصی ما با مبنای آزادی رفتار افراد (با قید شرایط و لوازم آن که فعلا وارد بحثش نمی شوم) و از طرف دیگر اهمیت نقد و انتقاد. بی حوصلگی ما در تحمل رفتار و نیز نقد رفتار مطابق پسندمان مساله آفرین شده است و منجر به بحثها و جدالهای بی پایان بی فایده ای می شود.

مثلا فرض می کنیم من از ساسی مانکن خوشم نمی آید فرض است ها. از آهنگهایش متنفرم. از شخصیتش بدم می آید و آنها را مفید نمی دانم ضد فرهنگی می دانم و ... اما آیا دلیل می شود که از حق او برای فعالیت در عرصه ای که دوست دارد دفاع نکنم. کار سختی است اما اگر اینجا این کار را کردم می توانم صحبت از آزادی مخالف بکنم.

فرض مخالف آن: من از ساسی خوشم می آید هر کس که از کارش رفتارش انتقاد کند و نظر بدهد با یک جمله ساده می گویم که او حق دارد. آزاد است هر جور رفتار کند و فکر می کنم دیگه تموم شد بحث به منتها رسید. درست است او حق دارد من هم حق دارم انتقاد کنم. ریشه های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و روانشناختی کارش و رفتارش را بگویم و تبعات و پیامدهای آن را نیز مطرح کنم. من که نرفته ام جلوی او را بگیرم و آیا اصلا توان چنین کاری را مگر دارم. اما چه کسی گفته که نمی توانم نقد کنم فوقش مخاطب ندارم.
چقدر این حرف با اهمیت و با ارزش است باید روزی هزاران بار تکرار شود؛ با عقیده ات مخالفم، اما حاضرم جانم را بدهم تا تو عقیده ات را بگویی.

من فکر می کنم که دیگر این بحث که فلانی حق دارد یا آزاد است هر جور می خواهد رفتار کند به اندازه کافی جا افتاده است وقت آن است که با لحاظ این حق بتوان رفتارها را نقد کرد. تا کسی رفتاری را نقد کرد نگویید حق دارد می دانم که حق دارد.

"خود"خواهی یا "دیگر"خواهی

2010-03-29T21:43:00.006+04:30

فاصله بین "خود"خواهی و "دیگر"خواهی رو یه طیف بزرگ پر می کنه برام مهم نیست نقطه تعادل کجاست، مهم اینه که بدونم کجاش ایستاده ام.

من این مطلب رو این جوری می خونم و دوست دارم در واقع از این منظر بهش نگاه کنم. چقدر از وقت و انرژی و سرمایه اتان رو به خودتون و چقدرش رو به دیگران اختصاص می دهید؟ دیگران در جغرافیای فکر شما کجا قرار دارند؛ یا در واقع شما بین خودخواهی و دیگرخواهی که یه طیف بزرگی است کجاش ایستاده اید؟ "من" دوست دارم دایره دیگران رو از زن و بچه و پدر و مادر و برادر و خواهر یه کم اونور تر ببرم نه اینکه اینها دیگران نباشند اما دوست دارم ببینم غریبه ها جاشون توی فکر من کجاست؟

سالیان زیادی میان این دوراهی مانده ام "باید اول توانمند شد که اونوقت بتونی به کسی کمک کنی و باری رو از دوش کسی برداری" اما بعد می بینم که همه عمر دنبال توانمند شدن (برای خودم) بوده ام و می ترسم به عمرم وصال نده دیگه که بتونم کاری واسه ی کس دیگه ای بکنم

چند درصد از وقت و انرژی و دارایی ام رو به غریبه ها اختصاص بدهم با چقدرش فکر می کنم زندگی ام معنای بهتری داشته باشه. چقدرش از این ها مشترک است؟ و البته پیدا کردن روشهای مشترک که هر دو تا رو همزمان شامل بشه واقعا معرکه است.

پی نوشت: اون خودخواهی فلسفی که به قول معروف از دوست داشتن ذات خود نشأت می گیره منظورم نیست. بیشتر در معنای اجتماعی و همون چیزی که یه معنای مشترک ذهنی جمعی ازش استنباط می کنیم منظورم است..

153 trapped in China coal mine - CNN.com

2010-03-29T08:23:00.001+04:30

153 trapped in China coal mine - CNN.com

Beijing, China (CNN) -- Some 153 people were trapped in a Chinese coal mine after it was flooded, state-run media reported.

Mine workers became trapped in the Wangjialing coal mine in China's Shanxi Province on Sunday when underground water gushed into the mine, the official Xinhua news agency reported, citing the provincial work safety supervision administration.

Russian ex spy buys Britain's Independent newspapers - Yahoo! Finance

2010-03-26T09:37:00.001+04:30

Russian ex spy buys Britain's Independent newspapers - Yahoo! Finance

Russian tycoon Alexander Lebedev bought Britain's struggling Independent and Independent on Sunday newspapers for a token sum Thursday, a year after acquiring another top British title cheaply.

Cont'd

Video - Breaking News Videos from CNN.com

2010-03-26T07:53:00.001+04:30

Video - Breaking News Videos from CNN.com

CNN's Reza Sayah speaks with the parents of Ramin Ramezani, among the first killed during Iran's post-election protests.

Cont'ed

China: Spat with Google won't affect relations with U.S. - CNN.com

2010-03-26T07:49:00.000+04:30

Beijing, China (CNN) -- There's no reason China's spat with Internet search giant Google should hurt relations with the United States, China's foreign ministry said Tuesday.

A day earlier, Google announced that it had stopped censoring search results in China.

"The Google incident is just an individual action taken by one company. I can't see it having any impact on Sino-U.S. relations, unless someone wants to politicize it," foreign ministry spokesman Qin Gang said Tuesday. "It is not the image of China that has been undermined, rather it is that of Google." Cont'ed

The Things That Facebook Causes, According To Google, Yahoo & Bing

2010-03-26T07:43:00.001+04:30

The Things That Facebook Causes, According To Google, Yahoo & Bing

I had a good chuckle over the news yesterday that Facebook apparently has caused an increase in syphilis (or not). So reported the Daily Telegraph, which turns around today to add that to a list of other things Facebook supposedly causes, such as cancer or a surge in rickets. Anything missing? How about asking Google, Yahoo and Bing.

All those search engines automatically suggest things to search for, as you begin typing. The suggestions come from looking at their records of popular searches that are being done by millions of people. So wondering what many people think that Facebook causes? Just type that in and see what suggestions come up!

On Google, it’s like this:

مهار بيابان‌زايي - دکتر آهنگ کوثر: سرزمین ما برای انباشت آب در پشت سد، مناسب نیست!

2010-03-24T20:09:00.000+04:30

مهار بيابان‌زايي - دکتر آهنگ کوثر: سرزمین ما برای انباشت آب در پشت سد، مناسب نیست!

Social Networks Actual/Virtual شبکه های اجتماعی واقعی / مجازی

2010-03-24T03:13:00.007+04:30

شبکه های اجتماعی مجازی و شبکه های اجتماعی واقعی چه نسبتی با هم برقرار می کنند؟ ارتباط آنها با هم چگونه است؟ چگونه می توان شبکه اجتماعی مجازی را به شبکه اجتماعی واقعی تبدیل کرد؟ چگونه می توان از امکانات شبکه اجتماعی مجازی برای اطلاع رسانی در شبکه اجتماعی واقعی استفاده کرد؟

پی نوشت: مدت زیادی است که فکرم به این مشغول شده است که هر چند فعالیت جامعه ایرانی در دنیای اینترنت بسیار زیاد است اما اثر آن در عرصه واقعیت اجتماعی کمرنگ تر از قبل شده است. شبکه های اجتماعی کوچک و کارآمد که همچون حلقه های زنجیره های تو در تو و مکرر هم انسجام و هم پایایی بیشتری را نوید می دهند. اطلاع رسانی را آسان می کنند و حضور را پررنگ.

New password-stealing virus targets Facebook

2010-03-20T06:13:00.000+03:30

BOSTON (Reuters) – Hackers have flooded the Internet with virus-tainted spam that targets Facebook's estimated 400 million users in an effort to steal banking passwords and gather other sensitive information.

The emails tell recipients that the passwords on their Facebook accounts have been reset, urging them to click on an attachment to obtain new login credentials, according to anti-virus software maker McAfee Inc.

If the attachment is opened, it downloads several types of malicious software, including a program that steals passwords, McAfee said on Wednesday.

Hackers have long targeted Facebook users, sending them tainted messages via the social networking company's own internal email system. With this new attack, they are using regular Internet email to spread their malicious software.

A Facebook spokesman said the company could not comment on the specific case, but pointed to a status update the company posted on its web site earlier on Wednesday warning users about the spoofed email and advising users to delete the email and to warn their friends.

McAfee estimates that hackers sent out tens of millions of spam across Europe, the United States and Asia since the campaign began on Tuesday.

Dave Marcus, McAfee's director of malware research and communications, said that he expects the hackers will succeed in infecting millions of computers.

"With Facebook as your lure, you potentially have 400 million people that can click on the attachment. If you get 10 percent success, that's 40 million," he said.

The email's subject line says "Facebook password reset confirmation customer support," according to Marcus.

(Additional reporting by Alexei Oreskovic; Editing by Bernard Orr)

از كرامات شيخ ما چه عجب!!

2008-04-20T19:01:00.000+04:30

عنوان ندارد

2008-03-05T09:45:00.000+03:30

از جلوي گل فروشي رد مي شدم شاخه گلهايي براي شما آوردم

2008-03-05T08:45:00.007+03:30

بدون شرح

2008-03-03T15:04:00.000+03:30

اين شاهين از آن دوست عزيزم خسرو صحرائيان است

2008-03-03T14:57:00.002+03:30

مثل اينكه به زانتيا داشتن يا نداشتن نيست اين مكان مي طلبه

2008-03-03T14:50:00.000+03:30

همون طوطي خونه ما!

2008-03-02T10:00:00.001+03:30

شما هم اگه يه روز زبونم لال زانتيا داشتين هر جا دلتون خواست پارك كنيد

2008-03-02T09:10:00.002+03:30

موشها و آدمها

2008-03-02T08:56:00.003+03:30

زندگي با موشها هم آرام آرام عادت هرروزه ما مي شود. اما سوال اينست. آيا خوب است كه عادت كنيم يا نه؟ اگر اين موشها مكان زندگي اشان رو عوض كنند و مثل ديگر حيوانات سعي كنند خانگي بشوند بد نيست ها . همبازيهاي خوبي براي كودكان نسل آينده ما مي شوند نسلي كه قرار است همه چيز رو با هم تجربه كنه موبايل و موش! هي گفتيم با اين گربه هاي ملوس شهرمون نجنگيد اينقدر اونا رو بي خاصيت بار نياريد خب معلومه ديگه آخرش مي شه اين وضع كه تو روز روشن تو ميدون انقلاب جلوي چشم ميليوني افراد اين طور رژه مي روند. خود من نميدونم امروز چي شد كه حساسيتم گل كرد و خواستم عكس بگيرم و گرنه اين بار دو هزارو پانصدوم است كه مي بينم نه يه شماره كمتر نه يه شماره بيشتر ها !!!!!

اين هم طوطي ناز خونه ما كلي وقت ما رو مي گيره و سرمونو گرم مي كنه

2008-02-25T09:05:00.007+03:30

دفعه ديگه مي خوام يه شاهكار قشنگ از طوطي باهوشمون براتون بگذارم كه كلي حال كنيد!

يه ماشين بنز قديمي

2008-02-24T16:14:00.001+03:30

امروز رفته بودم يه جا جلسه داشتم اين ماشين توجه چند تا از همكاران رو به خودش جلب كرد من هم بد نديدم كه چند تا عكس بگيرم و بذارم تو وبلاگ. قشنگه نه؟

سيد محمد خاتمي در دانشگاه تهران

2008-02-23T12:38:00.003+03:30

سيد محمد خاتمي رييس جمهور سابق ايران در دانشگاه تهران حضور مي يابد.
به گزارش تعدادي SMS دريافت شده در روز جمعه از طرف بعضي دوستان به اطلاع مي رساند مراسم ختم آيت الله توسلي در روز يكشنبه در مسجد دانشگاه تهران برگزار مي شود. سخنران اين مراسم مجيد انصاري است و زمان شروع مراسم ساعت 13:30 است.
در انتهاي اين SMS آمده است لطفا به اطلاع ساير دوستان برسانيد. (همين كاري كه ما كرديم)

کمی بیندیشیم!

2008-02-21T13:18:00.001+03:30

با تشكر از دوست عزيزم مهندس خادمي كه برام اي ميل كرده بود:
مقايسه دو رويداد: رويداد اول: چهارم ديماه1331 يك هواپيماي شركت هواپيمايي ايران كه از شيراز و اصفهان به تهران مي آمد، در نزديكي فرودگاه مهرآباد هنگام كم كردن ارتفاع براي نشستن سقوط كرد و همه مسافران و سرنشينان آن جز دو تن (حسين عدل رئيس شركت تلفن شيراز و مهندس خزايني) كشته شدند.

نكته جالب و قابل تامل در اين سانحه زنده ماندن و سلامت كامل اين دو تن از ميان دهها مسافر نبود، دست نخورده ماندن يك بسته بسيار بزرگ پر از اسكناس بود كه با اين هواپيما حمل مي شد . اين بسته پس از برخورد هواپيما به زمين از داخل آن بيرون افتاده، بازشده و اسكناسها سطح بيانان ( چند قدمي جاده جنوبي پر رفت و آمد كرج ـ تهران ) را تا مسافتي دور پوشانده بود. صدها نفر كساني كه به كمك و يا تماشا آمده بودند و عموما از كارگران تنگدست محل و نوجوانان بودند حتي يك قطعه اسكناس را براي خود برنداشته بودند و به خبرنگاران خارجي گفته بودند كه تصاحب به ناحق مال ديگران، دولت و يا شخص ، حرام است و باعث ناراحتي وجدان مي شود و ما تنها به دسترنج خود قانع هستيم . اين خبرنگاران به سراسر جهان نوشته بودند كه سانحه پرتلفات هوايي تهران منش ويژه و بزرگواري ايرانيان را يك بار ديگر به ثبوت رساند و اگر در كشوري ديگر اتفاق افتاده بود، مردم تماشاگر حتي يك قطعه اسكناس را باقي نمي گذاشتند و براي تصاحب آنها هجوم مي بردند و با هم مسابقه مي دادند. رويداد دوم : 22 ديماه 1386 ( 55 سال و 18 روز بعد) سيدحسين توکلي ، بازپرس شعبه 5 دادسراي جنايي گفت: چند روز پيش به دنبال برودت هوا و بارش برف ، يک خودروي حامل پول در نزديکي فيروزکوه با يک خودروي سواري پرايد تصادف کرد. در اين تصادف ، يک اتوبوس مسافربري که در حال عبور از جاده بود، با مشاهده اين وضعيت متوقف شد و مسافران براي کمک به مجروحان از اتوبوس پياده شدند. بازپرس جنايي در ادامه گفت: چند نفر از مسافران که قصد کمک به مجروحان خودروي حامل پول بانک را داشتند، با مشاهده پول هاي موجود که پس از تصادف در اتاقک خودرو پخش شده بود، به يکباره وظيفه انساني خود را فراموش کردند و با سرقت مقاديري از چک هاي مسافرتي متعلق به بانک بدون آن که به مجروحان حادثه کمک کنند، بار ديگر سوار اتوبوس شدند و محل را ترک کردند. بازپرس توکلي افزود: به دنبال اين ماجرا، ماموران امدادي با حضور در محل ، امدادرساني به حادثه ديدگان را آغاز کردند و راننده خودروي پرايد بر اثر شدت جراحات جان خود را از دست داد. برادر جوان فوت شده پس از اين حادثه عنوان کرد: برادرم پس از تصادف و در آخرين لحظات عمرش در تماس تلفني گفت: ميان صندلي و فرمان خودرو گرفتار شده است و مسافران اتوبوس را مشاهده مي کند که براي کمک پياده شده اند، اما به جاي کمک به او سراغ خودروي بانک مي روند.بازپرس شعبه 5 دادسراي جنايي افزود: به دليلي شکستگي دنده اين جوان و فرورفتن در ريه وي ، اگر مسافران او را از ميان آهن پاره بيرون مي آوردند، به طور قطع نجات مي يافت ، اما افسوس که آنها با مشاهده پول هاي درون خودرو، وظيفه انساني شان را فراموش کرده و بدون هيچ مساعدتي محل را ترک کرده اند.توکلي بيان کرد: پس از سرقت پول ها و بررسي هاي بعدي معلوم شد 148 ميليون تومان از پول هاي درون خودرو به سرقت رفته است و افراد سارق در مرحله بعدي با چک هاي مسافرتي سرقت شده ، به خريد طلا، لوازم خانه و... اقدام کرده اند. بازپرس جنايي افزود: با آغاز تحقيقات در اين زمينه ماموران در مرحله بعدي يک نفر از مسافران سارق را به همراه 38 ميليون تومان از چک هاي مسافرتي دستگير کردند.متهم در تحقيقات گفت: وقتي صحنه تصادف را مشاهده کرديم ، ابتدا قصد کمک به مصدومان را داشتيم و ما به وضوح فريادهاي کمک خواهي راننده خودروي پرايد را مي شنيديم ، اما با مشاهده چک هاي مسافرتي درون خودرو، هر کدام از ما که از اتوبوس پياده شده بوديم ، سعي مي کرديم پول بيشتري برداريم.

نوروآناليز هم براي خودش دنيايي داره ها مطلب آگاهی و وجود را بخوانيد

2008-02-21T13:08:00.002+03:30

برگرفته از وبلاگ نوروآناليز دكتر اردستاني:
1- تا همین چند هزار سال پیش بشر اعتقاد داشت که جهان مملو از خدایان است .ادبیات یونانی و همینطور بت پرستی اقوام جاهلی قبل از اسلام نشان از این دارد که آگاهی به ((واحد)) ، آگاهی نسبتا جدیدی است .در تاریخ فلسفه نوشته شده [باید متذکر شد اگر در این نوشته ها از فلسفه یونان شروع می کنیم بواسطه ثبت این تفکرات است وگرنه ما منکر این موضوع نیستیم که تفکر وحدت گرا ابتدا از شرق به یونان رفت] نخستین فیلسوفی که این آگاهی راپیدا کرد کسنوفانس بود.پارمیندس یکی از شاگردان او این ایده را تئوریزه کرد.وجود واحد است –واحد کامل است وآگاهی و وجود یکی هستند .اینها قضایایی اصلی بودند که پارمیندس سعی در اثبات آنها داشت.

از طرفی سیر تاریخی فکر دینی نیز همین روند را طی کرد ادیان ابتدایی پر از خدایان کوچک وبزرگ هستند تفکر توحیدی به معنی اینکه فقط یک نیرو در عالم هست ابتدا در ادیان ابراهیمی آمده است.به تدریج از شروع این ادیان تا اسلام که آخرین دین از ادیان ابراهیمی است فکر توحیدی ،منضبط تر وعقلانی تر می شود.
2- مطالعات انسان شناسی زیستی ثابت کرده است که بسیاری از مهارتهای مغزی مثل خواندن ونوشتن وتکلم را انسان در همین اواخر (شاید کمتراز چند ده هزار سال) یاد گرفته است.همینطور این مطالعات ثابت کرده اند که در همین چند هزارسال اخیر بوده است که بین دو نیمکره راست وچپ مغزوانسان ارتباط آناتومیکی (کورپوس کالوزوم یا جسم پینه ای )بوجود آمده است.بوجود آمدن این ارتباط نتایج بسیاری را برای انسان در پی داشته است.ما می دانیم که درک وبیان (Experssion) احساسات مربوط به نیمکره راست مغز وتکلم وگفتار در نیمکره چپ بوجود می آیند .وقتی ارتباط بین این دو قسمت مغز قطع باشد تکلم واحساسات ورفتارهای انسانی از یک رویه واحدی پیروی نمی کند،
حالتی که در نوروسایکولوژی به آن (Split-Brain) می گویند.دراین حالت بیان احساسات بیمار با نحوه تکلم آن هماهنگی ندارد.وهر قسمتی از مغز به طور مستقل عمل می کند یا دراین حالت سند رمی بنام دست بیگانه (alian-hand ) را می بینیم که مثلا بیماری می خواهد دست راستش را حرکت دهد ولی دست چپ حرکات مستقلی یا به شکل آئینه ای (Miror Movement) از خود نشان می دهد.بشر ابتدایی احساسات خود را از طریق اصوات بیان می کرده.با شکل گیری ارتباطات مغزی انسان قدرت تکلم پیدا کرده است وهمچنین قادر به خواندن شده است.در اختلالی که قسمتی از جسم رابط بین دونیمکره مغزی (Spe lenium) صدمه می بیند انسان توانایی خواندن را از دست می دهد.(Alexia )
توانایی تکلم ،باعث رشد قسمتهای قدامی مغز انسان شد.رشد قسمتهای پیشینی مغز (Prefrontad cortex ) باعث آگاهی آدمی به خود ومحیط اطرافش شد ولی از آنجا که هنوز ارتباطات بین نیمکره ای (inter hemis pheral ) کامل نبود، بشر به نوعی وحدت آگاهی نرسیده بود.همینطور رفتارهای اولیه بشری کاملا تحت کنترل قسمتهای گیجگاهی (تمپورال) مغز که عمدتا رفتارهایی بر اساس نیازهای فیزیولوژیک مثل تشنگی،گرسنگی ومیل جنسی بودند، قرار داشتند.با ایجاد توانایی تکلم،ارتباطات بین نیمکره چپ پیچیده تر شد وقسمتهای تمپورال وفرونتالی از این طریق با هم مرتبط شدند.ایجاد ارتباطات نورونی نیکره ای وبین نیمکره ای باعث شد که اولا بشر قادر باشد احساسات خود را به زبان آورد ثانیا از این احساسات آگاه شود وثانیا رفتارهای خود را تا اندازه ای کنترل کند .تا قبل از ایجاد این ارتباطات آگاهی بشر از خودومحیط پیرامون خود هماهنگ نبود ومی توان گفت که اصلا بشری هیچ نوع((خود آگاهی)) و((هست آگاهی)) نداشته است.آگاهی از ((بودن)) خود وغیر خود با شکل گیری ارتباطات مغزی وهماهنگی همه قسمتهای مغز ،بوجود آمد.
3- یکی دیگر از توانائیهای مغز آدمی که آنهم از ابتدا وجود نداشته ولی به تدریج شکل گرفته ، توانایی متمرکز کردن انواع احساسات میباشد.مثلا انسان ،فردی را می بیند وصدای اورا می شنود حال اگر در موقعیت دیگری،فقط صدای اورابشنودمیتواند چهره اورا به یاد آورد.این توانایی از آنجا بوجود آمد که به تدریج بین قسمتهای مختلف مغز مثلا مرکز درک بینایی ومرکز درک شنوایی ارتباطاتی شکل گرفت.بخشی که روان شناسان تحت عنوان ((تداعی)) مطرح کرده اند ازاین کارکرد مغز ناشی می شود.دربعضی از صدمات مغزی ممکن است این ارتباطات آسیب ببینند،نتیجه آن می شودکه مثلا فرد نمی تواند با دیدن یک شی نام آن را بگوید ولی با لمس ،آن شی را می شناسد.(Visual Agnosia ) علم اعصاب جدید به این طرف می رود که چنین ضایعاتی را برای بیماریهای روانی مثل افسردگی و اسکیزوفرنی پیدا کند.هر چند توانایی درک اولیه احساسات پنجگانه آدمی در محدوده مشخصی است ولی توانایی ترکیب این احساسات وشکل گیری تصورات جدید محدودیتی ندارد.احتمال اینکه بشر درآینده به توانائیهای ادراکی پیچیده با لاتری دست پیدا کند،هست. به عنوان مثال درک زمان در قسمت تمپورال مغز صورت گیرد در صورتیکه درک فضایی انسان در قسمت پاریتال راست میباشد.انسان اشیا را درزمان ومکان تصور می کند.تصور هیچ شی خارج از زمان وفضا برای انسان وجود ندارد.ازطرفی یک انسان عادی نمی تواند فضای چهار بعدی را تصور کند.لازمه تصور فضای چهار بعدی ایجاد ارتباط مغزی پیچیده تر تمپورال چپ با پارتیال راست میباشد.اینکه اولین بار اینشتن تئوری فضای چهار بعدی را مطرح کرد احتمال اینکه او توانسته باشد چنین فضایی را تصور کند هست ولی لازمه اش ایجاد ارتباط فوق میباشد که احتمالا مغز اینشتن واجد این ارتباط مغزی بوده است .هر چه ارتباطات بین مناطق درک اولیه حسی با یکدیگر بیشتر باشد مغز قدرت انتزاع واستنتاج بیشتری دارد.مثلا کودکان در مراحل اولیه رشد قدرت مفهوم سازی یا فهم مفاهیم انتزاعی را ندارند.پیشرفت مغزی کودکان از احساسات اولیه بینایی وشنوایی شروع وبه تدریج با برقراری ارتباط بین قسمتهای مختلف مغز قدرت درک مفاهیم ایجاد شود.مثلا مفهومی مثل جیغ بنفش را در نظر بگیرید.مفهوم جیغ که شنوایی است ویک مفهوم ثانویه بینایی مثل بنفش یک مفهوم ساده جیغ که شنوایی است ویک مفهوم ثانویه بینایی مثل بنفش را دارد.منظور از مفهوم ثانویه اینست که ما رنگ بنفش را از چند شی که رنگ بنفش را دارند انتزاع می کنیم البته درک رنگ ترکیبی مثل بنفش پیچیده تر از درک رنگهای اصلی مثل قرمز می باشد.حال درک مفهوم جیغ بنفش لازمه اش پیدایش ارتباط بین قسمتهای بینایی وشنوایی می باشد یعنی باید در مغز مرکزی باشد که این احساسات را با هم ترکیب کرده ویک تصور ترکیبی را بوجود بیاورد .حال اگر این تصور به قول فلاسفه بخواهد به تصدیق برسد یعنی بیان شود لازمه اش ارتباطات مغزی بین مرکز فوق با مراکز تکلمی است.فلاسفه این قدرت مغز را قوه خیال می نامند.که البته به کاملا منظور ما را از Integration ادارکات نمی رساند.
4- حال با ذکر مقدمات بالا شاید خواننده محترم تا اندازه ای به منظور ما پی برده باشد.متوجه شدیم که شکل گیری آگاهی نیاز به شکل گیری ساختارهای فیزیکی خاص داشت از طرفی خود فرآیند آگاهی به شکل گیری این ساختارهای فیزیکی کمک می کند.بنابر رابطه آگاهی با ((وجود)) یک رابط ذو وجهی ودوطرفه است.هر چند آگاهی تظاهری از ((وجود)) است ولی خود فرآیند آگاهی ((وجود بخش)) است.دراین جا منظور از ((وجود)) واقعیت در تمامیت آن که شامل خود انسان وآگاهیهایش وهمچنین آنچه بیرون از یک انسان ((هست)) این وجود مطمئنا فراتر از آنچه انسان تجربه می کند ،می باشد.چون بر اساس مطالب قبلی ثابت شد که درجه آگاهی ما از واقعیت کاملا وابسته به ساختارهای مغزی است بنابراین مغز هرچه قدرت درک بالاتری داشته باشد دامنه تصور از واقعیت نیز گسترش پیدا می کند .
در تفکر پارمنیدس آگاهی و وجود از یکدیگر جدا نیستند وفکر وجود عین وجود است ولی در تفکر دکارتی یک ورطه عظیم بین آگاهی انسان و واقعیت بیرون از انسان شکل می گیرد .اما علم اعصاب جدید به این نظرگاه رسیده است که نمی توان بین آگاهی و واقعیت جدایی افکند [تحلیل آگاهی به فیزیک را در فیزیولوژی وفلسفه نگاه کنید] از دیدگاه نوروآنالیز ،آگاهی،در فرآیند تکاملی اش متوجه بنیاد خود می شود .ونیز به این مطالب نیز پی می برد که خود را نمی تواند از بنیادش جدا کند چه وجود ریشه آگاهی است هرچند با رشد آگاهی آن ریشه نیز رشد می کند . در فرآیند نهایی، آگاهی جزئی از بنیاد خود می شود.

The Digital Hospital بیمارستان دیجیتال چیست؟

2008-02-21T13:04:00.000+03:30

The Digital Hospital How info tech saves lives and money at one medical center. Is this the future of health care?
Peter A. Gross has been a doctor for 40 years, rising up the ranks to become the chairman of internal medicine at Hackensack University Medical Center in Hackensack, N.J. But one day this winter, a homeless man checked in to the hospital with HIV, and Gross made a decision that could have seriously harmed his patient. He chose to give the patient an HIV drug, tapping a request into a hospital computer and zapping it off to the two-year-old digital drug-order entry system. Moments later he got back a message he never would have received before the system was in place: a warning that the drug could mix dangerously with an antidepressant the patient was already taking. Gross got on the phone to figure out the problem, eventually asking the man's psychiatrist to reduce the dosage of his antidepressant. "There's no way I would have picked that up," Gross says. "It was totally unexpected."
Scenes like this are unfolding across the country, providing a glimpse into the potential of information technology to transform the health-care industry. Hackensack is one of the nation's most aggressive tech adopters. Millions of dollars in investments have paid for projects well beyond the online drug system that tipped off Gross. Doctors can tap an internal Web site to examine X-rays from a PC anywhere. Patients can use 37-inch plasma TVs in their rooms to surf the Net for information about their medical conditions. There's even a life-size robot, Mr. Rounder, that doctors can control from their laptops at home. They direct the digital doc, complete with white lab coat and stethoscope, into hospital rooms and use two-way video to discuss patients' conditions.

Whimsical? Maybe, but Hackensack's results are perfectly serious. Patient mortality rates are down. Quality of care is up. At the same time, productivity is rising. While these are early days and plenty of hurdles remain, the hospital has no doubts that its technology investments are making the difference. "We could never become a top hospital unless we were tops in tech," says John P. Ferguson, the hospital's chief executive.
Is this the health-care industry's future? It would be a startling reversal. For years health care has missed out on the huge benefits that information technology has bestowed upon the rest of the economy. Hospitals were not only cheapskates when it came to investing in computers and Web technologies but also had a knack for wasting the money they did spend. During the 1990s, productivity in health-care services declined, according to estimates from Economy.com Inc. That's a huge underachievement in a decade of strong gains for the overall economy.
All of that may be beginning to change. Hospitals such as Hackensack, along with insurers and the government, are stepping up their investments in technology. For hospitals, there's more motivation than ever: The government and private insurers are beginning to pay hospitals more for higher-quality care -- and the only way to measure quality, and then improve it, is with more information technology. Hospital spending on such gear is expected to climb to $30.5 billion next year, from $25.8 billion in 2004, according to researcher Dorenfest Group.
Dollars are dandy. Even more important, though, hospitals finally seem to be figuring out how to make their tech investments pay off. Clumsy, sluggish first-generation systems have been tossed out. Hospitals are listening to doctors and nurses and installing laptops, software, and Net technologies fine-tuned to the rhythms of their work. The results are beginning to show up in national statistics: Economy.com figures that health-care services productivity has risen about 2% annually since 2001, albeit at a slower pace than the overall economy.
Such measurements in health care are more art than science. In other sectors, productivity is measured as output divided by hours worked. But health-care output is tough to measure. You can calculate how many worker hours it takes to deliver a one-day hospital stay. But there's no consensus on how to measure whether the quality of that care is better or worse than in the past. That's why the federal government punts, declining to put out a productivity stat for health care. Economy.com measures production and worker hours without adjusting for quality of care. Other economists take issue with that calculation. But even if it's just directionally correct, it means that after many sluggish years, Hackensack and other institutions are delivering hospital stays, X-rays, and the like more efficiently.
Refining the SoftwareIs this the beginning of a sea change or a false start? That question is being hotly debated. Skeptics abound. Most recently, a high-profile study published in the Journal of the American Medical Association in early March showed that a tech system used by the University of Pennsylvania's hospital to prescribe drugs created new ways to make errors. Why? In one example, it scattered patient data and drug-ordering forms over so many different computer windows that it increased the likelihood of doctors ordering the wrong medications. "Hospitals need to make the systems work with the way medicine is practiced," says Ross Koppel, the study's lead author and a professor at the University of Pennsylvania.
But the experiences of Hackensack and other hospitals nationwide suggest that health care really is making its way into the Digital Age. Hackensack has successfully put in place an electronic prescription drug system. The New Jersey hospital, however, has spent long hours refining its software to eliminate many of the potential pitfalls cited in the University of Pennsylvania study. Such tech work has helped boost Hackensack's operating margins, to 3.1% last year from 1.2% in 2000.
The stakes couldn't be higher. Health care accounts for 15% of the U. S. economy, or $1.7 trillion. It's so gargantuan that any efficiency gains make an impact on the overall economy. Dr. David J. Brailer, President George W. Bush's point man on health-information technology initiatives, predicts that tech investments could lead to $140 billion a year in cost savings by 2014, or an estimated 6% of health-care spending in that year. "I actually think that's conservative," says Brailer. "There's a body of literature that shows case studies with much larger savings."
More important than saving money, of course, is saving lives. Poor information kills some 7,000 Americans each year just by missing drug-interaction problems, according to the National Academy of Sciences Institute of Medicine. All together, hospital errors result in up to 98,000 deaths annually. Early evidence indicates that proper technology can reduce the toll. Hospitals that have begun using electronic prescription systems have seen up to 80% fewer prescription errors. And at Hackensack, patient mortality has dropped by 16% over the past four years, in part because of its digital initiatives.
While hospitals have always been devoted to saving lives, they're turning to tech now because of a fundamental change in U.S. health care. Pay for performance, that central tenet of Corporate America, is making its way into the world of health care. Medicare is leading the way. It set up a trial with 277 hospitals in which it's paying juicier fees for high-quality results in five treatment areas. "We're trying to create the business case for more coordinated, efficient care, and inevitably that means more investment in tech," says Dr. Mark McClellan, the head of Medicare.
It's quite a start. Medicare's trial suggests better information can lead to better care. The evidence? Since the 277 hospitals began gathering performance data and entering the spotlight of being publicly measured against their peers, the average quality-of care-scores have increased 6%. "This gave hospitals a chance to see if public measurement and incentives would let them improve, and it has," says Stephanie Alexander, senior vice-president at Premier Inc., a research co-op of 1,500 hospitals that helps run the Medicare study.
Private health insurers are moving toward pay-for-performance, too. Over the past two years, WellPoint Inc., UnitedHealth Group, and many other insurance companies have begun rating hospital treatments and rewarding high-quality care. Here's how it typically works: A hospital gets a fixed up-front fee for, say, a heart bypass. If the hospital scores high on quality for bypasses, it will get a bonus on top of that fee, usually 1% to 4%.
So why not jump in with both feet? Hospitals have financial constraints on their ability to purchase technology. There are competing demands. And while most hospitals can issue debt, they typically only do so for big-ticket items, such as a new building. For tech investments, hospitals pay for what they can out of cash flow. And cash isn't easy to come by these days. The nation's 5,760 hospitals have seen average profit margins fall for eight years, according to the American Hospital Assn.
Hackensack is a case study for the U.S. health-care system as it navigates these issues in the years ahead. It isn't a deep-pocketed academic hospital with the budget to do things few others can. It's a community hospital, nine miles from New York City, that symbolizes the challenges confronting local hospitals around the country. To get a firsthand look at this future, two BusinessWeek reporters went on rounds with doctors and nurses at Hackensack, sat in on staff meetings, and talked with patients about their experiences.
The most important piece of Hackensack's digital initiatives is the networked software that acts as the hospital's central nervous system. Nurses use wireless laptops on wheels to log in to this system to record patients' symptoms and get all the information they need to shuttle patients through their stay. Doctors tap into the network via wireless laptops or PCs to order prescriptions and lab tests. Everything else is linked into the system, from the automated pharmacy to the X-ray room, eliminating the need for most faxes, phone calls, and other administrative hassles.
Even Mr. Rounder is hooked in. As doctors use the robot to "visit" patients, they can zip off requests to refill drug orders or run lab tests from a separate window on their computer screens. The robot has proven its worth. When a blizzard stranded Dr. Garth Ballantyne at home, 82 miles from the hospital, he fired up Mr. Rounder. "I wouldn't have been able to drive here to see my patients that day," the surgeon says.
Still, the picture that emerged of Hackensack's experience is complex. The institution has poured $72 million into IT projects since 1998, and the technology clearly is helping both productivity and quality of care. It's one of two hospitals in the Medicare pay-for-performance test group that has scored in the top 10% for four of the five categories Medicare is tracking -- in heart failure, cardiac bypass, heart attack, and pneumonia. Yet Hackensack has a long way to go before it realizes the full potential of its digital initiatives. One sign of the distance to travel: Only 10% of tests and orders are entered electronically.
Hackensack offers clear lessons for other hospitals. Making technology pay takes time. It can be several years before the results of initiatives begin to surface. Just as important, making the technology work well takes a huge amount of effort. Hackensack's central software system is constantly being tweaked to ensure that it's woven into the routine of the medical staff.
Most important, doctors remain the key to hospitals' success. Wooing them is an extremely delicate task. Only 7% of doctors actually work for hospitals. The others are essentially independent operators who are not required to do what hospital administrators want. Many are wary of gadgets that take extra time or interfere with their work. But they aren't Luddites. Most are willing to experiment with new technology.
The key to winning them over? Hackensack and others must make sure the technology saves time, is easy to use right from the start, and doesn't get in the way of patient relationships. Over the past two years, Hackensack began the task of getting doctors to embrace the technology. It has made large strides.
The story of Hackensack is no simple parable. Doctors and nurses grouse about the new tech systems. Software fails; Web sites crash. The reality is that bringing technology into health care is messy. So don't take these notions on faith. Read on.

By Timothy J. Mullaney and Arlene Weintraub

مكان و زمان برگزاری آزمون تافل در ایران

2008-02-20T16:23:00.004+03:30

Iran, Islamic Republic Of	Amol	Internet-based Test	$140 $140 $155 $155 $155	Sat., Feb 09, 2008 Sat., Mar 15, 2008 Sun., Apr 27, 2008 Sat., May 10, 2008 Sat., May 31, 2008
Iran, Islamic Republic Of	Isfahan (Code: G710)	Paper-based Test		No Dates Currently Available
Iran, Islamic Republic Of	Kish Island (Code: G712)	Paper-based Test	$140	Fri., Mar 07, 2008
Iran, Islamic Republic Of	Orumieh	Internet-based Test		No Dates Currently Available
Iran, Islamic Republic Of	Qazvin	Internet-based Test	$155	Sun., Apr 27, 2008
Iran, Islamic Republic Of	Shiraz	Internet-based Test	$140 $140 $140 $140 $140 $155 $155 $155 $155 $155	Sat., Feb 16, 2008 Sun., Feb 24, 2008 Sun., Mar 02, 2008 Sat., Mar 08, 2008 Sat., Mar 15, 2008 Sun., Apr 27, 2008 Sun., May 04, 2008 Sat., May 10, 2008 Sat., May 17, 2008 Sat., May 31, 2008
Iran, Islamic Republic Of	Tabriz	Internet-based Test	$140	Sat., Feb 09, 2008
Iran, Islamic Republic Of	Tehran	Internet-based Test	$140 $155 $155 $155 $155 $155	Sat., Feb 09, 2008 Sun., Apr 27, 2008 Sun., May 04, 2008 Sat., May 10, 2008 Sat., May 17, 2008 Sat., May 31, 2008
Iran, Islamic Republic Of	Tehran (Code: G708)	Paper-based Test		No Dates Currently Available

فرم ثبت نام آزمون IELTS و نكته هایی برای شركت كنندگان

2008-02-20T16:20:00.000+03:30

فرم ثبت نام آزمون IELTS و نكته هایی برای شركت كنندگان

نكته‌هایی برای شركت كنندگان در آزمون IELTS

2008-02-20T16:19:00.000+03:30

نكته‌هایی برای شركت كنندگان در آزمون IELTS
با كليك روي لينك بالا فایل PDF را بردارید.

سه مقاله راجع به عوارض جنگ عراق منتشر شده در NEJM

2008-02-20T16:15:00.002+03:30

Mild Traumatic Brain Injury in U.S. Soldiers Returning from IraqIn this survey of soldiers who served in Iraq, about 15% reported mild traumatic brain injuries. Soldiers who had mild traumatic brain injuries were more likely to have post-traumatic stress disorder and physical health problems than were soldiers with other injuries. Free Full Text

Mortality from Violence in IraqIn this national household survey, violence-related mortality in Iraq since the 2003 invasion was estimated to be 151,000. This estimate indicates a massive death toll from violence in this war-torn country. Free Full Text

Estimating Excess Mortality in Post-Invasion IraqIn a military invasion and ongoing war, the likelihood of obtaining good demographic data plummets. Catherine Brownstein and John Brownstein discuss the accuracy of the data from the Iraq Family Health Survey. Free Full Text

USMLE Step 2 CS Objective Structured Clinical Exam OSCE Exam

2008-02-20T16:10:00.003+03:30

USMLE Step 2 CS OSCE Exam has 12 OSCE stations with two breaks in between. You will have 15 minutes for each patient encounter and 10 minutes to record each patient note. If you do not use the entire 15 minutes for the patient encounter, the remaining time will be added to the time you have to record the patient note. The USMLE Step 2 CS OSCE Exam session lasts approximately 8 hours, and two breaks are provided. The first break is 30 minutes long; the second break is 15 minutes long. You may use the restrooms before the exam and during breaks. A light meal will be served during the first break, and there are vending machines available for drinks. Your USMLE Step 2 CS OSCE Exam includes a very small number of unscored patient encounter OSCEs, which are added for pilot testing new cases and other research purposes. As USMLE Step 2 CS OSCEs are 15 minutes long, most stations will require more than one task to be completed, e.g. history taking and physical examination, or, history taking and counselling. In USMLE Step 2 CS OSCE Exam, you will be assessed to the same clinical skills and communications skills which are evaluated in other Objective Structured Clinical Exams (OSCEs). The testing area of the USMLE Step 2 CS OSCEs clinical skills evaluation center consists of a series of examination rooms equipped with standard examination tables, commonly used diagnostic instruments (blood pressure cuffs, otoscopes, and ophthalmoscopes), non-latex gloves, sinks, and paper towels. Outside each USMLE Step 2 CS OSCE Exam room is a cubicle equipped with a computer, where you can compose the patient note. Before the first patient encounter in USMLE Step 2 CS OSCEs, you will be provided a clipboard, blank paper for taking notes, and a pen. The examinee instruction sheet gives you specific instructions and indicates the patient's name, age, gender, and reason for visiting the doctor. It also indicates his or her vital signs, including heart rate, blood pressure, temperature, and respiratory rate. You may encounter patient problems or conditions that suggest the need to confirm or re-check the recorded vital signs and/or perform specific maneuvers in measuring the vital signs. In USMLE Step 2 CS OSCEs, you may also encounter a case in which the examinee instructions include the results of a lab test. In USMLE Step 2 CS OSCE Exam, you should interact with the standardized patients as you would with any patients you may see with similar problems. The only exception is that certain parts of the physical examination must not be done: rectal, pelvic, genitourinary, female breast, or corneal reflex examinations. If you believe one or more of these examinations are indicated, you should include them in your proposed diagnostic work-up. The USMLE Step 2 CS OSCE Exam, you should perform physical examination maneuvers correctly and expect that there will be positive physical findings in some instances. Some may be simulated, but you should accept them as real and factor them into your evolving differential diagnoses. You should attend to appropriate hygiene and to patient comfort and modesty, as you would in the care of real patients. With regular patients in a normal clinical setting, it is possible to obtain meaningful information during your physical examination without being unnecessarily forceful in palpating, percussing, or carrying out other maneuvers that involve touching. In USMLE Step 2 CS OSCE Exam, your approach to examining standardized patients should be no different. SPs are subjected to repeated physical examinations during the USMLE Step 2 CS OSCEs; it is critical that you apply no more than the amount of pressure that is appropriate during maneuvers such as abdominal examination, examination of the ears with an otoscope, and examination of the throat with a tongue depressor. Immediately after each USMLE Step 2 CS OSCEs patient encounter, you will have 10 minutes to complete a patient note. You will be asked to handwrite or type on a computer a patient note similar to the medical record you would compose after seeing a patient in a clinic, office, or emergency department. You should record pertinent medical history and physical examination findings, as well as your initial differential diagnoses. Finally, you will list the diagnostic studies you would order next for that particular patient. If you think a rectal, pelvic, genitourinary, female breast, or corneal reflex examination would have been indicated in the encounter, list it as part of your diagnostic workup of the patient note part of USMLE Step 2 CS OSCE Exam.

OSCE چیست ؟

2008-02-20T15:53:00.004+03:30

An Objective Structured Clinical Examination (OSCE) is a modern[1] type of examination often used in medicine to test skills such as communication, clinical examination, medical procedures, prescribing and interpretation of results. It has also been used to assess clinical skills performance in non medical prescribers as well as nursing.[2] It normally consists of several short (5-10 minute) stations and each is examined on a one-to-one basis with either real or simulated patients (actors). It is considered to be an improvement over traditional examination methods because the stations can be standardised enabling fairer peer comparison and complex procedures can be assessed without endangering patients health. One of the way OSCE's are made objective is to have a detailed mark scheme and standard set of questions. For example a station concerning the demonstration to a simulated patient on how to use a Metered dose inhaler [MDI] the mark scheme would mark specific points. (i.e. candidate explains to patient the need for a seal around the mouthpiece etc.) There are however criticisms that the OSCE stations can never be truly standardised and objective in the same way a written MCQ can. It has been known for different examiners to afford more assistance and for different marking criteria to be applied - especially where different Base Hospital sites are involved. Finally - it is not uncommon at certain institutions for members of teaching staff known to students and vice versa to asses students. This need not affect the integrity of the examination process although there is a deviation from anonymous marking. Preparing for OSCEs is very different to preparing for a theory examination. What is being tested is skills rather than pure theoretical knowledge. It is essential to learn correct clinical methods and then practice repeatedly until one perfects the methods. Marks are awarded for each step in the method hence it is essential to dissect the method into its individual steps, learn the steps and then learn to perform the steps in a sequence. For training on various OSCE skills look at http://www.osceskills.com/ or http://www.oscetube.com/ also Wikiversity's OSCE review.

سلام به همه اهالي نت

2008-02-19T20:14:00.001+03:30

سلام

هميشه براي نوشتن اولين دست نوشته وسواس عجيبي آدم را فرا مي گيرد و در بسياري از مواقع همين عاملي مي شود براي به تاخير انداختن نوشتن. اما شايد ما ديگر عادت كرده باشيم. شايد بتوانيم همين موضوع را دستمايه اي كنيم براي نوشتن تا راه اندازي اين وبلاگ براي من نوعي كمي آسانتر باشد. سالها پيش حدود سالهاي ۷۹ و ۸۰ بود كه تازه حسين درخشان سردبير خودم را راه اندازي كرده بود من هم آمدم و در بلاگ اسپات براي خودم يك وبلاگ درست كردم اما دريغ كه از ايسنا بيرون آمدم و ديگر ادامه ندادم البته همان موقع هم كه در ايسنا بودم فضا آنقدرها براي راه اندازي وبلاگ يا سايت آماده نبود. از اين همه امكانات هم خبري نبود. بلاگ اسپات براحتي فارسي را ساپورت نمي كرد و جيگر آدم خون مي شد تا بتوني يك جمله فارسي از راست به چپ بنويسي! يادش به خير. معذوريتهاي ديگري هم بود كه بعدا سر فرصت مي نويسم.از همين الان اين را بگويم كه ادعايي ندارم كه بتوانم نثرهاي زيبا روان و قشنگ بنويسم يا به همه موضوعات به صورت جامع الاطراف بپردازم يا در سرعت انتقال يا به روز رساني خيلي حرف داشته باشم. اما دوست دارم در اين وبلاگ كه نمي دانم آينده اش چگونه خواهد شد بعضي مطالبي را كه دوست دارم يا مخاطبين احتمالي آن دوست خواهند داشت بنويسم يا بازتاب دهم.